Blog

Özellikle küçük çocuklar benmerkezci özelliklere sahip olmaları nedeniyle her şeyin kendilerinin istediği şekilde olmasını isterler, başkalarının da istekleri olduğunu anlama becerisine henüz sahip değildirler. Bu nedenle ellerinde çikolatalı bir dondurma varken, bir tane de çilekli dondurma almayı isteyebilirler. Ya da daha az önce istediği kırmızı yarış arabasını almışken, başka bir çocuğun elinde aynı arabanın mavisini görünce bir tane de mavi arabadan almanızı talep edebilirler. Anne-baba çocuğun bu talebini “Hayır” yanıtı vererek karşılarsa, çocuk ağlamaya ve yere yatıp tepinmeye başlayabilir. İşte burada çocuğun yaptığı tek şey, sınırları test etmek ya da aileyi denemektir. Bu ağlamalar, anne-babanın mavi arabayı alması ile sonuçlanırsa çocuğun bu olaydan öğrendiği bilgi; “Eğer annem ve babam istediğim bir şeyi almaz ya da yapmazsa, tek yapmam gereken şey, onlar bunu yapana kadar tepinerek ağlamaktır” olacaktır.

Korona virüs salgını nedeniyle yaşanan zor günlerde anne babalar, çocuklar, öğretmenler, hem evde hem iş yerlerinde çalıştı. Bu dönemde yapılan araştırmalar en sık duyguların; kaygı, endişe, korku, belirsizlik, üzüntü olduğu yönündedir… Son aylarda içinde hepimizi saran “deprem kaygısı, hastalık kaygısı, pandemi durumu, korona virüs, uzaktan eğitim ve yaşanan belirsizlikler ” sebebiyle pek çoğumuz kaygılanmakta ve kaygı ile baş edememekteyiz.
Kendimize ilişkin kaygılar, çevremize ilişkin kaygılar, kimi zaman dünyanın gidişine ilişkin kaygılar yakamızı hiç bırakmamaktadır. Ayrıca bu dönemde veli-öğretmen işbirliği, online eğitim ve ilişki, zaman düzenlemeleri diğer önemli noktalar olarak ortaya çıktı ve doğal olarak herksin kaygıları artmış durumda ancak bu durumda bazıları daha sakin kalabilmekte bazıları ise kaygı ile başa çıkamamaktadır, bunların sebepleri neler olabilir?

İçimde bir korkunun, endişenin, öfkenin, kaygının yükseldiğini hissediyorum…
Kendimi güvenli bir alana alıyorum (beni rahatsız eden durumdan uzaklaşarak / kendimi bir kenara çekerek / başka bir alana geçerek) Gözlerimi kapatıyorum.

Kendimize yaptığımız en büyük kötülüklerden biri, ne hissettiğimizi yargılamaktır. 

 Hissedilen duygunun uygun olmadığını ya da yersiz olduğunu düşündüğümüzde çoğu kez duygumuzu reddederiz, yok sayarız, inkâr ederiz ya da bastırırız…

Anne ve baba olarak, üstün zekâlı çocuğunuza yapabileceğiniz en büyük yardım üstün zekâlı çocuğun gelişim basamakları açısından diğer çocuklardan farklı olmadığını kabul etmek olacaktır. Yapılan bazı testler ve gözlemler sonucu zekâ ve yetenek açısından yaşıtları düzeyinin üzerinde gelişim gösterdiği tespit edilen bu çocuklar her çocuğun geçmesi gereken belli gelişim dönemlerinden geçmektedir. Onların da başarması gereken fiziksel, duygusal, sosyal hedefleri bulunmaktadır ve tıpkı diğer çocuklar gibi kimi dönemlerde bilişsel, akademik, sosyal- duygusal problemler yaşayabileceği de unutulmamalıdır. Bu nedenle her çocuk kendi gelişimi içinde değerlendirilmelidir. Yaşından ileri zekâ düzeyinde ya da özel yetenekleri olan bu çocukların her zaman olgun davranması beklenmemeli, fazla beklenti içinde olunmamalıdır. Onun olgunlaşmasını beklemek, karakterine, kişilik özelliklerine saygılı olmak, gelişmesine imkân tanımak, doğru yönlendirme yapmak, sabırlı olmak ve davranışları karşısında yargılayıcı bir tavır sergilememek önemli bir kriterdir.

Bu bölümde 5395 sayılı ÇKK’nda tanımlanan “bedensel, zihinsel, ahlaki, sosyal ve duygusal gelişimi ile kişisel güvenliği tehlikede olan, ihmal veya istismar edilen ya da suç mağduru olan çocuklar” için uygulanabilecek psikososyal müdahaleler ele alınacaktır.